123 χρόνια πριν γεννήθηκε ο αθάνατος Mele Mistefa Bαrzanî.

Εκείνος, μαζί με τους πολεμιστές (pêşmerge) του πάνω στα βουνά του Κουρδιστάν ακούραστα αγωνίστηκε και πολέμησε για την αξιοπρέπεια και ελευθερία των Κούρδων και με αυτόν τον αγώνα του σφράγισε τον ολόκληρο 20ο Αιώνα. Εκείνος με αυτόν τον αγώνα του για όλους μας έγινε ένα γερό θεμέλιο για την Κουρδικότητα και και για να παραμείνουμε ως Κούρδοι.

Και τώρα, το κόμμα του, Δημοκρατικό Κόμμα του Κουρδιστάν, τα παιδιά και τα εγγόνια του αγωνίζονται για την ίδρυση του ανεξάρτητου κράτους του Κουρδιστάν και έχουν γίνει ελπίδα κα φάρος για όλους Κούρδους των τεσσάρων τμημάτων του Κουρδιστάν και για τους Κούρδους του ολόκληρου κόσμου.

Ναι Bαrzanî, σωστά τα έχεις πει ότι, “στην καρδιά κάθε τίμιο Κούρδο υπάρχει η ανεξαρτησία του Κουρδιστάν.” Η ανεξαρτησία δεν είναι μόνο το δικαίωμα και επιθυμία ολονών μας, αλλά ταυτόχρονα είναι κάτι που οπωσδήποτε και οποιοδήποτε τρόπο πρέπει να την αποκτήσουμε, πολύ απλά, επειδή η επιβίωση ή μη επιβίωση μας ως ξεχωριστό έθνος είναι δεμένα άρρηκτα με την ανεξαρτησία του Κουρδιστάν.

M. Mistefa Berzanî, 1987, σινική μελάνη, 21x15 εκ.

M. Mistefa Berzanî, 2012, κάρβουνο, 36x25 εκ.

Άνοιξη, 2004, έγχρωμο χαρακτικό σε λινόλεουμ, 17x11 εκ.

Στιλέτο και μολύβι, 2014, μολύβι, 29,5x21 εκ.

Ετήσια έκθεση μελών Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Βόρειας Ελλάδας - ΣΚΕΤΒΕ στην Πινακοθήκη Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών

 Στα δικτατορικά καθεστώτα, το φαινόμενο της μαζικής, υποχρεωτικής υπακοής της μάζας στον ηγέτη – δικτάτορα είναι γνωστή. Το ξέρουμε αυτό το φαινόμενο πολύ καλά στην περίπτωση της φασιστικής Ιταλίας και της ναζιστικής Γερμανίας, επίσης στην πρακτική των σοσιαλιστικών δικτατορικών καθεστώτων. Αυτά είναι γνωστά.

Εκείνο που δεν είναι τόσο γνωστό είναι η περίπτωση της μαζικής υπακοής και του φόβου της μάζας των καταπιεσμένων εθνών και λαών  στον ηγέτη του κινήματος. Ο ηγέτης και εδώ αναβαθμίζεται τουλάχιστον στο βάθρο του ημίθεου και σε συνθήκες του φόβου, απειλής και τρομοκρατίας, εξασφαλίζεται μαζική υπακοή της μάζας και του κάθε υποψιασμένου στελέχη σε κάθε πολιτική, ηθική και στρατιωτικής επιλογής του «αλάνθαστου» ηγέτη. Τα κινήματα αυτά καταλήγουν να είναι πλέον κοσμικές (secular) θρησκείες.

Μέχρι εδώ πάλι καλά. Τι γίνεται όμως όταν ο ίδιος ηγέτης βρίσκεται στα χέρια των έχθρων του αυτού του καταπιεσμένου έθνους ή λαού και χειραγωγείται από αυτούς; Ναι, η δράμα και αδιέξοδο των Κούρδων βρίσκεται ακριβώς σε αυτό το σημείο.

Πόλη, 2023, ακρυλικά, 120Χ100 εκ.

Πρόσκληση της έκθεσης.