Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2009

Πέθανε ο συγγραφέας Νίκος Κάσδαγλης

Νίκος Κάσδαγλης, Αύγουστος του 2004, Ρόδος. (Φωτ. Serhad Bapir)

Στις 17 Φεβρουαρίου του 2009, σε ηλικία 81 χρονών πέθανε στην Ρόδο o Φιλόκουρδος Έλληνας συγγραφέας Νίκος Κάσδαγλης
Θα ζήσει μέσα στα έργα του και στην συλλογική μνήμη των Ελλήνων και των Κούρδων.

Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2008

5 μ. Χ. Ομαδική έκθεση χαρακτικής στον Τεχνοχώρο, στην Αθήνα.

5 μ. Χ.

Είναι ο τίτλος της έκθεσής μας που εγκαινιάστηκε στον Τεχνοχώρο την Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2008 και θα διαρκέσει έως το Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2009. Πρόκειται για την Πέμπτη έκθεση μικρών χαρακτικών που διοργανώνουμε για την περίοδο των γιορτών. Η έκθεση χωρίς συγκεκριμένη θεματική ενότητα, έχει σαν σημείο αναφοράς την μικρή διάστασή των έργων. Στην χαρακτική η μικρή διάσταση απαιτεί μια πιο προσεκτική αντιμετώπιση της μήτρας από τους καλλιτέχνες. Συμπυκνώνουν την τεχνική και καλλιτεχνική εμπειρία των δημιουργών σε μια μικρού μεγέθους επιφάνεια. Εκτός λοιπόν του εικαστικού αποτελέσματος, μεγάλο ρόλο παίζει και η άρτια επεξεργασία της χαρακτικής μήτρας. Όλα τα έργα που παρουσιάζονται στον Τεχνοχώρο, είναι αυθεντικά χαρακτικά έργα φιλοτεχνημένα και τυπωμένα από τους ίδιους του καλλιτέχνες.

Φέτος εκτός από τα μέλη της Ένωσης Ελλήνων Χαρακτών συμμετέχουν, για πρώτη φορά, και έργα συνεργατών της από άλλες χώρες. Ενδεικτικά, παρουσιάζουν έργα τους οι καλλιτέχνες Νίκος Δεσεκόπουλος, Ελένη Κάπρου, Γρηγόρης Κότσαρης, Νίκος Σταυρακαντωνάκης, Serhad Bapir, Φλοράνς Χριστάκη, Kati Mahrt, Ines Piqueras, Miloslav Bonov, Ralitsa Chohadzhieva, Lilia Eftomova, Ludmil Georgiev, Ivan Peykov, Ivan Bachvarov, Gergana Donkova, Evgeniy Pantev, Elena Vutova, Christina Gaeva, Vesselin Damyanov, Rossen Spassov, Todor Ovcharov, Trayan Anev, Raycho Stanev, Oktay Anilanmert, Güngör Iblikçi, Fevzi Karakoç, Emin Koç, Yusuf Ziya Aygen, Fabiola Ungredda κ.ά. Οι φιλότεχνοι έχουν την ευκαιρία να δούνε μια ποικιλία χαρακτικών και από άλλες χώρες αλλά και τυπώματα που έχουν γίνει με όλες τις τεχνικές. Όλα τα έργα είναι αριθμημένα σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων.


Οι τιμές των χαρακτικών θα είναι σε προσιτές τιμές, ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την δημιουργία μικρών συλλογών. Άλλωστε σκοπός της Ένωσης Ελλήνων Χαρακτών, αλλά και του Τεχνοχώρου, είναι η άμεση επαφή του κοινού με τους καλλιτέχνες και τα έργα τους, χωρίς την μεσολάβηση τρίτων. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την ασφάλεια της αυθεντικότητας αλλά και την χαμηλή τιμή, των έργων.


Για την περίοδο των γιορτών τις ημέρες Πέμπτη 25 Δεκεμβρίου, Παρασκευή 26 Δεκεμβρίου, Πέμπτη 1 Ιανουαρίου & Παρασκευή 2 Ιανουαρίου ο Τεχνοχώρος θα είναι κλειστός.

Τ Ε Χ Ν Ο Χ Ω Ρ Ο Σ
α ί θ ο υ σ α τ έ χ ν η ς
Λ ε μ π έ σ η 4 & Μακρυγιάννη, 117 42 Αθήνα
τηλ/fax 2109228370

Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2008

Ενας Κούρδος χαράσσει τη μνήμη

Ο Σερχάτ παρουσιάζει την έκτη ατομική του έκθεση

«Δάκρυα», 2007. Εργο του Σερχάτ, ο οποίος στα 18 ήρθε ως πολιτικός πρόσφυγας στην Ελλάδα από το Κουρδιστάν, το 1984 «Ακυρώνοντας τη λήθη» ο Σερχάτ ( Serhad Τseliker Βapir ) δοκιμάζει τη μνήμη του. Ενας κούρδος χαράκτης και ζωγράφος, ο οποίος έχει εντελώς εξελληνιστεί (ύστερα από 22 χρόνια στην Ελλάδα) και τα έργα του οποίου έχουμε συναντήσει στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Θεσσαλονίκης, σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, παρουσιάζει τώρα την έκτη ατομική του έκθεση στον Τεχνοχώρο.

« Το να θυμάται κανείς το παρελθόν του σημαίνει να συμφιλιώνεται με τον εαυτό του. Οσο επίπονη η μνήμη,άλλο τόσο και δημιουργική, σαν δεξαμενή εμπειριών, ιδεών και γνώσης. Το να ακυρώνεις τη λήθη, να θυμάσαι, είναι εφόδιο για να κατανοήσεις το σήμερα και να καταστρώσεις ένα σχέδιο για το μέλλον.Οπως έχω γράψει, είναι ένα βέλος πάνω στο τόξο: όσο το τραβάς προς τα πίσω, τόσο θα είναι σε θέση να πεταχτεί μακριά,στο παρόν και στο μέλλον ».

Ολα όσα λέει ο Σερχάτ δεν είναι κούφιες θεωρίες, «έπεα πτερόεντα», αλλά αποκρυσταλλωμένη εμπειρία. « Ηρθα ως πολιτικός πρόσφυγας στην Ελλάδα από το Κουρδιστάν το 1984 λόγω της πολιτικής μου δράσης στο Κουρδικό Απελευθερωτικό Κίνημα.Ημουν μικρός,μόλις 18, αποκόπηκα βίαια από την πατρίδα μου ». Επειδή είχε φανερή κλίση στα καλλιτεχνικά, στα 23 του, και έχοντας μάθει ελληνικά, μπήκε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Θεσσαλονίκης. Αργότερα πήρε από τη Σχολή και δεύτερο πτυχίο, χαρακτικής.

« Αυτή λοιπόν η σειρά έργων είναι ένας διάλογος με την πατρίδα μου και τον πολιτισμό μου.Για μένα η τέχνη είναι η πορεία για να προσεγγίσω τα μακρινά βιώματά μου, αυτά που δεν θέλω να αποσιωπηθούν ». Η συστηματική προσπάθειά του να ακυρώσει τη λήθη και με όχημα τη μνήμη να δημιουργήσει, να προχωρήσει μπροστά, φαίνεται σε αυτή την ενότητα έργων. « Επικρατούν γήινα χρώματα,υπάρχουν κάποια σύμβολα που επανέρχονται όπως οι γερανοί στα ψηλά βουνά του Κουρδιστάν,που όταν έρχονται προμηνύουν την άνοιξη. Βλέπουμε σκάλες που μας παραπέμπουν στη μετατόπιση, εσωτερικά και εξωτερικά, από τον έναν τόπο στον άλλον ».

Ομως δεν θα ήταν δίκαιο να μας ενδιαφέρει η τέχνη του απλώς επειδή εμπεριέχει το «εξωτικό» στοιχείο: « Αυτά τα έργα πρέπει να κριθούν ανεξαρτήτως από τους συμβολισμούς και από την καταγωγή μου,όπως βλέπουμε έργα άλλων καλλιτεχνών ». Εχει μελετήσει τους έλληνες χαράκτες, μεταξύ πολλών άλλων τη Βάσω Κατράκη και τον Τάσσο . « Στη χαρακτική βρήκα μια γλώσσα προσωπικής έκφρασης αμεσότερη·ένα πρόσφορο έδαφος επικοινωνίας ». Ο Σερχάτ δεν δυσκολεύτηκε ποτέ να επικοινωνήσει με τους Ελληνες και στη δική του περίπτωση η όσμωσή του με την Ελλάδα λειτούργησε θετικά. « Οταν ήρθα εδώ, οι ξένοι ήταν λίγοι.Δεν υπήρχε η σημερινή ψυχρότητα».
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΔΑΦΕΡΜΟΥ


ΤΟ ΒΗΜΑ, Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2008.
http://www.tovimadaily.gr//Article.aspx?d=20081108&nid=10300044&sn=&spid=






Τεχνοχώρος, Λεμπέση 4 και Μακρυγιάννη, τηλ. 210 9228.370. Ως τις 6 Δεκεμβρίου.

Δευτέρα 20 Οκτωβρίου 2008

Αιχμαλωσία, 2005, χάραξη σε plexiglass και ξύλο, 102x82 εκ.


Πρόσκληση για την έκθεση του Serhad Bapir

Αναγέννηση, 2005, λινόλεουμ και κολλαγραφία, 32x32 εκ.




Έκθεση χαρακτικής του Serhad: Ακυρώνοντας τη λήθη



Τ Ε Χ Ν Ο Χ Ω Ρ Ο Σ
α ί θ ο υ σ α τ έ χ ν η ς
Λ ε μ π έ σ η 4 & Μακρυγιάννη, 117 42 Αθήνα
τηλ/fax 2109228370 e-mail : info@haraktes.org
http://www.haraktes.org/


Την Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2008 στις 8 το βράδυ, θα πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια της ατομικής έκθεσης του Χαράκτη Serhad (Σερχάτ) με τον τίτλο:

Ακυρώνοντας τη Λήθη

Ο Serhad Tseliker Bapir γεννήθηκε στο Κουρδιστάν. Το 1984 διέφυγε στην Ελλάδα, όπου και παρέμεινε, ως πολιτικός πρόσφυγας. Το 1992 αποφοίτησε από το τμήμα ζωγραφικής της Σχολή Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ. ενώ το 2007 πήρε το πτυχίο της Χαρακτικής.
Το έργο του είναι έντονα πολιτικοποιημένο, γεμάτο προσωπικά βιώματα Αυτό υποστηρίζει και ο ίδιος λέγοντας ότι «Η προσέγγιση του παρελθόντος, σε χαμένο τόπο και χρόνο, είναι ένα δύσκολο επιχείρημα. Σύμφωνα με μια άποψη, τα πράγματα που είναι περασμένα, είναι άχρηστα και ξεπερασμένα. Εγώ δεν συμφωνώ με αυτήν την άποψη. Τουλάχιστον, η τέχνη έρχεται και διαδραματίσει ένα σημαντικό ρόλο πάνω σε αυτό που ονομάζουμε μνήμη. Αντί το παρελθόν ενός ατόμου ή ακόμα ενός ολόκληρο έθνους να είναι μια διαρκής πληγή, είναι ευχής έργου να είναι η δεξαμενή εμπειριών, ιδεών και γνώσης. Εξάλλου κανείς πρέπει να συμφιλιωθεί με τον εαυτό του και πρωτίστως με το παρελθόν του. Η μνήμη είναι ένα καλό εφόδιο για να κατανοήσουμε το σήμερα. Είναι σαν ένα βέλος πάνω στο τόξο, όσο το τραβάς προς τα πίσω, τόσο θα είναι σε θέση να πεταχτεί μακριά, στο παρόν και το μέλλον. Αυτή η προσέγγιση στον χαμένο χθες, μέσω της τέχνης της χαρακτικής, για έναν πολιτικό πρόσφυγα από το Κουρδιστάν, είναι μια εξάσκηση μνήμης ενάντια στη λήθη, είναι η επιβεβαίωση για το σήμερα και ένα πεδίο έρευνας για το αύριο. Με αυτό τον τρόπο η τέχνη γίνεται μέρος της ψυχικής του αντίστασης και λειτουργεί θεραπευτικά.»

Από την δική της πλευρά, η Ιστορικός Τέχνης, Ελένη Κάρτσακα, γράφει για το χαρακτικό του έργο ότι «…καταφεύγει διαρκώς στον ποταμό της μνημοσύνης για να ανασύρει εικόνες φυλαγμένες με ιδιαίτερη προσοχή και ευλάβεια. Εικόνες που παραθέτει με ειλικρίνεια, ευθύτητα αλλά και σύνεση επιχειρώντας όχι απλά μια νοσταλγική αναπόληση αλλά μια πραγματική τεκμηρίωση της ταυτότητάς του. Αυτή η ζωτική ανάγκη τεκμηρίωσης μετουσιώνει κάθε επιμέρους δημιουργία σε μοναδικό μνημείο που αντιπαλεύει τη λήθη, σπονδή στη συλλογική μνήμη, πολύτιμο αλφαβητάρι για αναλφάβητους που επιθυμούν να διδαχθούν την ιστορία, έτσι που το συνολικό του έργο παύει να αποτελεί απλή καταγραφή κάποιας προσωπικής ιστορίας και μεταμορφώνεται σε εικονογραφική εποποιία που εξιστορεί τη συνέχεια του λαού του μέσα στο χρόνο.
Για το λόγο αυτό και παρά τις όποιες παρεκκλίσεις και αναζητήσεις στο πεδίο του αφηρημένου, η τέχνη του Σερχάτ παραμένει παραστατική με μια ιδιαίτερη αγάπη στο συμβολισμό. Η συμβολιστική του, που δεν αποτελεί δάνειο αλλά προέρχεται και εκφράζει δικά του βιώματα, χρησιμοποιείται με σταθερότητα και επιμονή αλλά ταυτόχρονα με σύνεση και λεπτή αίσθηση του μέτρου η οποία προφυλάσσει από την υπερβολή και τον κορεσμό. Τα σύμβολα κάνουν διαρκώς αισθητή την παρουσία τους στο έργο του. Συχνά εμφανίζονται εκεί που δεν τα περιμένεις, συνήθως μετά από μια δεύτερη προσεκτικότερη ανάγνωση. Δεν θα ήταν, μάλιστα, υπερβολή να πούμε πως η γλώσσα των συμβόλων αγκαλιάζει σαν λεπτό αργυρό δίχτυ όλο του το έργο επιτρέποντας τη συνοχή και τον δημιουργικό διάλογο μεταξύ των έργων του. Έτσι παρόλο που ο καλλιτέχνης επιλέγει τα σύμβολα ανάλογα με τις ιδιαίτερες, κάθε φορά, εκφραστικές του ανάγκες, πάντα καταφέρνει -εκμεταλλευόμενος την ιδιότητά τους- να λειτουργούν μονοσήμαντα, να τα μετατρέπει σε φορείς και πομπούς συγκεκριμένων μηνυμάτων χωρίς αυτό να σημαίνει υπαναχώρηση σε σχέση με το σημαντικότερο μέλημα του δημιουργού, δηλαδή τον τρόπο ενσάρκωσης της ιδέας.»


Ο Σερχάτ εργάζεται από το 1997 στην Μέση Εκπαίδευση. Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (E.E.T.E), του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Βορείου Ελλάδος (Σ.ΚΕ.Τ.Β.Ε) και της Ένωσης Ελλήνων Χαρακτών (Ε.Ε.Χ). Είναι η 6η του ατομική έκθεση, ενώ δουλειά του έχει παρουσιάσει και σε δεκάδες ομαδικές («3rd Egyptian International Print Trienale», Αίγυπτος, Galerija-Dom Kulture, Belgrad, Σερβία, «Αστικά Τοπία», Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων, «Η Ελληνική Χαρακτική Σήμερα», Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη κ.ά).Αρκετά από τα έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Η έκθεση θα έχει διάρκεια από 5 Νοεμβρίου έως 6 Δεκεμβρίου 2008.
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη- Παρασκευή: 18:00-21:00
Σάββατο: 12:00-15:00 Κυριακή και Δευτέρα κλειστά

Περισσότερες πληροφορίες για τον καλλιτέχνη και τη δουλειά του μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα http://serhadart.blogspot.com

Πρόσφυγες στην Μεσόγειο, 2001 οξυγραφία, 32χ24,5 εκ.


Πόλη 3, 2005, λινόλεουμ και κολλαγραφία, 32x32 εκ.


Σερχάτ- Ταξίδι στην Τέχνη της Χαρακτικής

Πάνε πολλά χρόνια τώρα που γνωρίζω το Σερχάτ. Ίσως δεκαπέντε αν η μνήμη μου δεν με απατά. Πρώτα ήταν φοιτητής του Εργαστηρίου του Μίμη του Κοντού και μετά πήρε το δεύτερό του πτυχίο στη χαρακτική. Δε μπορώ να είμαι αντικειμενικός και θα πω πως η χαρακτική κέρδισε τελικά το Σερχάτ. Ίσως γιατί πιστεύω ότι τελικά αυτός ήταν ο πιο πρόσφορος τρόπος για τον ίδιο να εκφραστεί. Και πιστέψτε με ο Σερχάτ έχει πολλά να μας πει. Και για ό,τι μιλάει το έχει βιώσει. Οι ιστορίες του δεν είναι ψεύτικες. Είναι αληθινές όσο είναι αληθινό το αλάτι του Αιγαίου και η σκόνη από το χώμα του Κουρδιστάν. Γιατί ο Σερχάτ γεννήθηκε σε κείνο τον τόπο, τον πολύπαθο που προσπαθεί να αποκτήσει εδώ και καιρό την κρατική του οντότητα.
Όταν ο Σερχάτ ήρθε στο εργαστήριο χαρακτικής ήδη είχε διαμορφωμένο έναν αισθητικό ορίζοντα τον οποίο μεγάλωσε με τις καινούργιες γνώσεις που του πρόσφερε η χαρακτική. Γνώσεις τεχνικής αλλά και αισθητικής αντίληψης ανάλογων με τις ποιότητες που προσφέρει η χαρακτική. Είχε επιλέξει εδώ και καιρό το εικαστικό του λεξιλόγιο που είναι προσανατολισμένο στην εικόνα και τη δυναμική της. Σε μία δυναμική που δεν αφήνει περιθώρια αβεβαιότητας όσον αφορά την καθαρότητα του μηνύματος που στέλνει ο καλλιτέχνης στο θεατή. Η τέχνη του έχει χροιά καταγγελτική και πανανθρώπινη. Και αυτό γιατί οι ιστορίες που διηγείται είναι γεγονότα που συμβαίνουν ακόμα και σήμερα. Ο λόγος του μας αφυπνίζει, μας κρατάει σε εγρήγορση και μας επαναλαμβάνει ότι η ανθρώπινη σκέψη όταν εκφράζεται μέσω του καλλιτεχνικού συντακτικού, σκοπό έχει όχι το διάκοσμο αλλά την παιδεία της ψυχής και τη συμμετοχή της στο γίγνεσθαι που προτείνει. Οι εικόνες του είναι γεμάτες ευαισθησία νοσταλγία αλλά και όνειρα για ένα μέλλον. Οι τοπιογραφίες του έχουν ένα δραματικό στοιχείο που ο καθένας μας μπορεί να αναγνωρίσει , αφού τα χωριά που παρουσιάζει είναι γυμνά από την ανθρώπινη παρουσία.
Ο καλλιτέχνης συνεχίζει το ταξίδι του. Από τον ελληνικό χώρο όπου ζει και δημιουργεί μας ταξιδεύει μαζί με τη δική του σκέψη και μας γνωρίζει σε πραγματικότητες που ίσως ποτέ δε θα θέλαμε να δούμε και να γνωρίσουμε. Για κείνον το ταξίδι είναι χρέος , για μας πρέπει να είναι προσκύνημα.

Ξενής Σαχίνης
Αν. Καθηγητής Χαρακτικής Α.Π.Θ.
Απρίλιος 2008